Ваҳдати миллӣ аз муҳимтарин дастовардҳои таърихии даврони соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб ёфта, ҳамчун омили асосии таҳкими давлатдорӣ, таъмини сулҳу субот ва рушди устувори ҷомеа арзёбӣ
Ваҳдат, ҳамдилӣ ва муттаҳидӣ барои ҳар як миллату давлат бузургтарин неъмат ва омили асосии пойдории он ба шумор меравад. Барои халқи тоҷик калимаи «Ваҳдат» танҳо
Оила ҳамчун муқаддастарин ниҳоди иҷтимоӣ дар ташаккули ҷомеаи солим, тарбияи инсони комил ва пешрафти давлат нақши сарнавиштсоз дорад. Маҳз дар муҳити оила инсон ба камол
Маҳз бо дастгириҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон имрўз ҷавонони кишвар дар муҳити сулҳу субот, ваҳдату ягонагӣ,
Ҷашни муқаддаси Наврӯз, ки решаҳои он ба амиқи таърихи башарият мерасад, имрӯз ба ҳайси рамзи эҳёи табиат, покии рӯҳ ва ваҳдати инсонҳо дар саросари ҷаҳон
Наврӯз яке аз қадимтарин ва муқаддастарин ҷашнҳои мардуми тоҷик ба шумор меравад. Ин ҷашни бостонӣ рамзи эҳёи табиат, оғози зиндагии нав, покиву созандагӣ ва дӯстиву
Падари ман аз ҷавонӣ, баъди хатми синфи ҳафт ва омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Кӯлоб ба касби муаллимӣ машғул буд. Дар деҳа қариб касе номи маро намегирифт.
Модарам тибқи ҳуҷҷатҳо ҳамсинни падарам буд. Аммо падарам мегуфт: – Модарат аз ман тахминан панҷ сол хурд аст. Ҳар касеро, ки тақдир хушбахтии доштани модар
Соли 1961. Якуми сентябр ҳам фаро расид. Апаам синфи сеюм мерафт. Он рӯз ман аз Сайбигул ҳам барвақттар хестам. Модарам: – Хоб кун, бачам, соат
Имрӯз бо ифтихор изҳор менамоем, ки хизматчиёни ҳарбии Қувваҳои Мусаллаҳ аз уҳдаи иҷрои рисолати таърихии худ дар назди давлат ва халқи Тоҷикистон бо сарбаландӣ баромаданд.
